این پرسش را مطرح فرموده بودید که " خیلی دلم میخواهد بدانم چرا سیهان در عالم معنا(میمیرد)و مصطفی او را در(خاک)دفن میکند؟"
پاسخ:
از دیدگاه اهل معرفت عالم دنیا و آخرت، و عالم ظاهر و باطن، و به قول شما عالم دنیا و عالم معنا، در هَم تنیده و تُو در تُو است. محیی الدین در کتاب "فصوص الحکم" و "فتوحات مکیه" می فرماید که همه عُمر ،خواب است؛ و زندگی و هستی سراسر رؤیاها و در خیال هایِ تُو در تُو است. در این فیلم نیز به همین نکته اشاره دارد، و برای همین جهت آقای علیرضا توانا با هوشمندی خود فیلمنامه را طوری طراحی کرده است که در طول فیلم ما نمی توانیم مرز میان رؤیا و بیداری را دقیقا معین کنیم. ( البته بحث "خواب" در فیلم زینب را در یک یا چند نوشته ی مستقل بررسی خواهیم کرد)
از چند جهت ، محیی الدین در کتاب "فصوص الحکم"و "فتوحات" تصریح می کند که نامِ خواب و رؤیا و خیال را بر تمام عمر و تمام هستی می توان نهاد. از دیدگاه وی، یک جهت این است که همه چیز در هستی نیازمند تعبیر و تأویل است، و همه چیز نشانه است که باید معنا یا معانی آن را دریافت . در اوایلِ فیلمِ زینب نیز به طور صریح، این نکته بیان شده است.
بنابراین، اینکه زینب در رؤیا می بیند که سیهان می میرد و مصطفی او را در خاک دفن می کند (در حالی که وقتی "زینب" با "صفورا" صحبت می کند ما می فهمیم که "سیهان" قبلا مرده است) این خودش یک نشانه است و باید از ظاهر آن عبور کرد و آن را تعبیر و تأویل کرد و معنای آن را دریافت.
از نگاه من ، یکی از اشاراتش به این است که مخاطب دریابد که دنیا و آخرت، عالم ظاهر و عالم باطن ، این جهان و جهان غیب، در هم تنیده است. البته، اشارات دیگری نیز دارد که خوب است از زبان شما بشنویم. لطفا برداشت های خودتان را از این قضیه بنویسید.
نویسنده: دل ، یکی از دوستداران فیلم زینب، صاحبِ وبلاگِ "اذان دل" www.azaan. persianblog
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر